Search
  • Theoootje

Updated: Oct 13

Het zal u niet ontgaan zijn, de race voor een vaccine is on! Met een vreemde tegenstrijdigheid tussen de politiek en de commercie. Waar alle overheden hun volk belooft dat er voor het einde van het jaar een vaccine klaarligt, zijn de medische bedrijven terughoudend, dat zal pas half 2021 worden volgens hun. Het lijkt zelfs zover te komen dat het een soort internationale competitie is geworden met Rusland en China voorop. Er zijn nu 9 vaccines in Fase 3, maar welke zal als eerste goedgekeurd worden? Dit was begin October de stand van zaken.

Rusland heeft al een goedgekeurd vaccin volgens de president, maar past het nog niet massaal toe op de bevolking. Ze hebben het heel cool Spoetnik 5 genoemd. Het probleem met de “goedkeur” is dat ze de testen op een grotere groep (fase 3) hebben overgeslagen, dus dit is een meer persoonlijke goedkeur van Poetin en niet een medisch onderbouwde. Het is goedgedaan op een test groep van tientallen mensen en dat ziet er veelbelovend uit, maar we weten nog niet of op een grotere groep het een zombie uitbraak veroorzaakt.

China pakt het anders aan en heeft een bijna goedgekeurd vaccin en is bezig met fase 3, maar past het wel al massaal toe op groepen mensen die voor staatsbedrijven werken of ambtenaar zijn. Ze hebben van de WHO een soort toestemming om het massaal op nationaal niveau toe te passen. Tot consternatie in de medische industrie die zijn twijfels heeft over de monitoring van de grote hoeveelheid patiënten. Er komen berichten naar buiten dat de mensen die het vaccin krijgen een geheimhoudingsplicht hebben en geen slecht nieuws naar buiten mogen brengen (zover dat mogelijk is in China)


Zoals je ziet is iedereen er een beetje de kantjes vanaf aan het lopen om het sneller op de markt te kunnen brengen. Waar staan Europa en Amerika?

Daar is de grootste kanshebber het vaccin van de University of Oxford. Deze kwam een week terug in het nieuws omdat een patiënt ziek was geworden, de testen gingen een week on hold totdat uitgezocht was of de patient geen gevaarlijke complicaties had gekregen door het vaccine. Momenteel gaan de testen weer verder op een steeds groter wordende groep mensen, maar deze voorzichtige aanpak gaat duidelijk langzamer als bij onze autoritaire buren.


Ik ben niet voor samenzweringen en complottheorieën, maar begrijp waar het vandaan komt. Zelfs als je kijkt naar de lijst van bedrijven welke aan vaccins werken, snap ik dat mensen huiverig zijn.

In de lijst staan onder andere:



Dat Wuhan, de stad waar de uitbraak begon toevallig ook een laboratorium heeft welke coronavirussen onderzoekt en een vaccin heeft in fase 3 is natuurlijk puur toeval.


De people’s liberation army staat ertussen, natuurlijk heeft ook Amerika een grote legertak met commerciële doeleinden. Defensie is big business daar, maar dat uitgerekend het leger van China ook aan een vaccin bezig is, is wel bijzonder.


Voor de rest in het westen vooral universiteiten en medische concerns die zich erop gestort hebben.


Nu is dus de grote vraag, als er een vaccin is, laten we ervanuit gaan door het WHO goedgekeurd en alle testfases door. Zou u zich laten inenten?



  1. Ik ga me niet laten inenten.

  2. Ik laat me wel inenten

  3. Ik weet het nog niet.




Dit artikel is geschreven door Theoootje. Een Nederlandse zeeuw die al meer dan 10 jaar in China werkt en woont. En een van de podcast hosts is van Uit China. Een China gerelateerde podcast die je hier kunt vinden. Hij heeft ook een youtube kanaal waar hij informatieve filmpjes maakt over China.

  • Theoootje

Updated: Sep 25

Zelf ben ik van mening dat we onze kinderen op school te weinig leren over vrijheid, democratie en wat een sociale rechtsstaat inhoudt en nog belangrijker, hoe we dit in stand houden. Voor ons is het vanzelfsprekend en we staan er niet bij stil dat politici, bedrijven, mensen met geld daar toch wel graag een beetje van weg knagen:


- “De regels gelden voor iedereen, maar niet voor mij, want ik kan me uit deze situatie redden door rechters, politie, politici en journalisten in mijn voordeel te beïnvloeden, kopen, ontslaan, laten verdwijnen of zelfs te laten vermoorden.”


Daarom verbaast het me dat ik het afgelopen jaar steeds vaker berichten zie in de Chinese propaganda zoals:


“Xi Jinping stresses need to build greater peace, rule of law in China”


en


“Party to have stronger rule of law role”.


Xi Jingping is bezig met een heuse “We regeren met de wet” campagne. Wat houdt dit in? Dit betekent dat China een rechtsstaat is waar iedereen voor de wet gelijk is. Dat iedereen beschermd wordt door de wetten en er geen willekeur is in de vonnissen. Dat er geen willekeur is van wie er wordt opgepakt en hoe ze veroordeeld worden. De praktijk wijst helaas uit dat dit niet zo is.


Hoe doen we dat in Nederland? We hebben 2 kamerparlement (die maken wetten), een president en zijn ministers (voeren de wetten door) en rechters (spreken recht bij conflicten). Dit wordt ook wel trias politica genoemd. Deze machten moeten gescheiden blijven en onafhankelijk van elkaar zijn. Anders krijg je een middeleeuwse situatie waar een koning alle macht heeft en met willekeur een vervelende edelman kan laten vierendelen.


Deze scheiding gaat ook wel eens mis in ons eigen correcte kikkerlandje, bijvoorbeeld laatst met de heer Grappherhaus is de trias politica doorbroken. Hij is de minister van justitie en behoord tot de uitvoerende macht. Hij moet de wetten voor Corona maatregelen doorvoeren en dus de politie instrueren hierop te controleren. Als hij dan zelf deze maatregelen overtreedt is het lastig voor een politieagent om op hem af te stappen en een boete en een strafblad aan zijn eigen baas uit de delen. In een rechtstaat staat hij niet boven de wet en moet gelijk behandeld worden zoals alle andere burgers en kan eigenlijk niet met een paar excuses en een donatie er eronderuit komen.


Waar dit wel kan is…China! Welkom in het midden-koninkrijk en nu leg ik uit waarom China geen rechtstaat kan worden en waarom China wordt geregeerd door gunsten, connecties en rode envelopjes. In China controleert de communistische partij alles en er is maar 1 partij. Dus als je op een goede positie wil komen moet je onderdeel zijn van de partij, dit creëert een situatie van “ons kent ons”. Bijvoorbeeld in onze wijk kent de lokale leider het lokale politiehoofd en ook waarschijnlijk de rechters, ze kennen elkaar en zullen het hand boven elkaars hoofd houden. Als de corruptie echt uit de hand loopt en klachten op een hoger niveau binnenkomen, zoals provinciaal of nationaal niveau dan wordt er natuurlijk wel actie ondernomen, maar het meeste zal onder de radar gaan. Daarnaast zijn er ook nog staatsbedrijven en staatsbanken allemaal klaar om de taart te verdelen want macht is geld en visa versa. De partij leider krijgt goede jobs voor zijn kinderen en vrienden. Handig aan topposities geholpen door zijn andere vrienden van de niet zo gescheiden machten.


Daarom zie je nu ook een politieke tweede generatie, aan de macht geholpen niet door hun kunnen, maar door hun vaders connecties. Connecties zijn alles in China om aan een goede baan te komen.


Een staatsbedrijf kan een wet overtreden, het politiebureau kan dat door de vingers zien, de mensen die schade hebben geleden kunnen makkelijk door de rechter in het ongelijk gesteld worden. Life moves on. Grote kans dat de beslissende organen, vrienden of zelfs familie van elkaar zijn. Daarom is de scheiding der machten zo belangrijk en daarom kan een land met maar 1 partij geen rechtstaat worden, het is als water en vuur.


Waarom predikt Xi Jingping dit toch? Ik heb erover nagedacht en mijn eerste idee was, dat hij een soort zelfdiscipline verwacht van ambtenaren. Een discipline die hij zelf ook niet machtig is, want hij heeft mensen laten oppakken en met schijnprocessen uit de weggeruimd. Niet dat deze ambtenaren niet corrupt waren, dat waren ze vast wel, maar Xi Jingping weet dat hij met diezelfde corruptie aan de macht is gekomen en zou op dezelfde gronden ook ooit gezuiverd kunnen worden. Dus hij wil niet een rechtstaat waarin iedereen gelijk behandeld wordt, de partij moet iets onschendbaars blijven wanneer het hem uitkomt.


Ik denk dat meer een waarschuwing is. Een waarschuwing aan de ambtenaren. Als je mij niet steunt, zal ik iets vinden en ik zal je laten berechten volgens de wet. Voor het volk zijn het de woorden van een sterke leider die corruptie bestrijdt. Voor een westerling die bekend is met het arbitrair oppakken van dissidenten is het een holle contradictie.


Mooi dat we dit weten, dit gaat ons in het westen nooit overkomen… Helaas moet ik je teleurstellen, zelfs ons baken van vrijheid en democratie gaat de mist in met de scheiding der machten. In Amerika is het hooggerechtshof bizar genoeg een politieke strijdplek. Een groot probleem is de benoeming van de rechters, dit wordt door de uitvoerende macht gedaan, de president probeert samen met de senaat rechters te benoemen die zijn eigen partij steunt. Daarnaast heeft Amerika last van (super) PAC, dat staat voor Politieke Actie Comités, organisaties die grote hoeveelheden geld ophalen om propaganda te produceren. Ik vind het grappig om te lezen dat we het dan in de media niet hebben over propaganda, maar advertenties. De partij met het grootste budget kan het meeste zijn ideegoed propageren. Een gevaarlijk iets, zeker met de komst van sociale media. Daarom moeten we eigenlijk de Trias Politica uitbreiden. Er zijn 4 machten welke gescheiden moeten blijven van elkaar. De informerende macht is deze vierde schakel. De media die ons verteld wat er aan de hand is, moet ook los staan van de andere machten.


Concluderend kunnen we zeggen dat scheiding der machten lastig is, maar iets dat we goed in de gaten moeten houden. Anders kan een kleine groep mensen zich snel gaan verrijken, de massa beïnvloeden en hun eigen machtsbasis uitbreiden.




Begrijp goed dat dit opinie is, voor meer bronnen over dit onderwerp lees:


CGTN

Thediplomat

Chinadaily


Dit artikel is geschreven door Theoootje. Een Nederlandse zeeuw die al meer dan 10 jaar in China werkt en woont. En een van de podcast hosts is van Uit China. Een China gerelateerde podcast die je hier kunt vinden. Hij heeft ook een youtube kanaal waar hij informatieve filmpjes maakt over China.

"百花齐放,百家争鸣
Laat honderd bloemen bloeien, laat honderd scholen wedijveren."

Zei de almachtige roerganger Mao Zedong toen het eind van het jaar 1956 in zicht kwam. Het was de eerste keer dat er openlijk om kritiek gevraagd werd op de regering. Mao wilde graag weten hoe de intelligentsia destijds over zijn regering dacht en hij spoorde hen aan om hun meningen als bloemen te laten groeien zodat verschillende scholen van denken met elkaar konden wedijveren om zo China te ontwikkelen. Langzaam maar zeker kwam de kritiek op gang, maar na een half jaar van harde meningen en bitter commentaar op de Chinese regering en zelfs op Mao, kwam er in Juli 1957 abrupt een einde aan de honderd bloemen bloeien campagne.


Onmiddelijk werd er een nieuwe politiek campagne aangekondigd. De zogenaamde anti-rechts campagne. Vrijwel zonder aarzeling werden diegene die kritiek leverden opgepakt en vervolgt en gestraft met verbanning naar het platteland, gevangenisstraf of de dood. Sinologen en historici hebben lang gediscusseerd over de intenties van Mao. Er zijn er die geloven dat de de honderd bloemen beweging een oprechte vraag was naar kritiek, anderen geloven dat het een doortrapte manier was om de slangen uit hun holen te lokken.


Na de arrestatie van Mediatycoon Jimmy Lai en een tiental andere activisten wordt het langzamerhand duidelijk dat er in Hong Kong iets soorgelijks heeft plaatsgevonden op kleinere schaal. De eerste protesten begonnen vorig jaar in de lente van 2019. Op dat moment had de Chinese regering nog veel opties. Van handreikingen doen naar de demonstranten tot hardhandig onderdrukken, maar het deed feitelijk niets. De Chinese regering leunde achterover en vertelde de Hong Kongnese leidster Carrie Lam dat zij het zelf moest oplossen.


Op dat moment zag ik dat nog als iets positiefs. Ik dacht dat China het "een land twee systemen" principe wilde respecteren en zich er daarom niet mee wilde bemoeien. Maar ik had beter moeten weten natuurlijk. De Chinese regering heeft overduidelijk lak aan dat principe, dat is de afgelopen paar maanden wel gebleken. Carrie Lam is bovendien een overduidelijke pop van de Chinese regering en was zeker niet op zoek naar een oplossing. De protesten met kritiek en commentaar op de regering in Beijing gingen door en zoals Mao vroeger liet de huidige leider Xi Jinping het even toe.


Nu het de Nationale veiligheidswet heeft ingevoerd weet de regering precies wie kritiek heeft geleverd, commentaar heeft gegeven en demonstranten aangemoedigd. Zo weten ze achter wie aan te gaan, wel zo makkelijk. Dat de wet is ingevoerd nadat Jimmy Lai en de activisten hun 'illegale' activiteiten hebben gepleegd en dat ze dus met terugwerkende kracht worden veroordeeld is opmerkelijk.


In elke moderne rechtstaat kun je in het strafrecht namelijk nooit met terugwerkende kracht veroordeeld worden. Dit gaat in tegen het legaliteitsbeginsel dat stelt dat je alleen veroordeeld kan worden voor een vooraf opgelegde bepaling. Het ontbreken van een moderne rechtstaat in China is dan ook precies waar de demonstranten tegen protesteerden.


Bloeiende bloemen hebben helaas nog steeds een hele korte bloeitijd in het moderne China.





Vragen? Consultatie? Sourcing opdracht? Vertaling nodig?

  • White Facebook Icon